فصلنامه علمی پژوهشی حکمرانی فرهنگ

فصلنامه علمی پژوهشی حکمرانی فرهنگ

بررسی پدیدارشناسانه عوامل مداخله‌گر در اجرای دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
محمد تابش 1
علی رشیدپور 2
سید رضا صالحی امیری 3
رضا ابراهیم زاده دستجردی 4
1 دانشجوی دکتری رشته مدیریت و برنامه‌ریزی امور فرهنگی، دانشکده حکمرانی اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
2 دانشیار، گروه مدیریت، دانشکده حکمرانی اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
3 دانشیار، گروه مدیریت و برنامه‌ریزی امور فرهنگی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 استادیار، گروه مدیریت، دانشکده حکمرانی اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
10.22034/jsfc.2024.405250.2529
چکیده
استفاده از فرهنگ و به خدمت گرفتن ابزار‌های فرهنگی در دیپلماسی در مقایسه با ابزار‌ها و اهرم­‌های رایج دیگر در روابط بین ­الملل دارای امتیازاتی است که باعث شده کشور‌ها از این پتانسیل برای ارتقا و بهبود روابط بین‌الملل بهره برند. بر همین اساس، دیپلماسی فرهنگی با استفاده از ابزار‌های فرهنگی و هنری به دنبال شناسایی، تعریف و ترویج ارزش‌‌ها و منافع مشترک میان ملت‌هاست. بررسی‌‌ها نشان می‌دهد که عوامل مداخله‌گری به شکل‌های مختلف در دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران دخیل هستند که می‌توانند در مسیر حرکت دیپلماسی فرهنگی تغییراتی ایجاد کنند. لذا شناسایی عوامل مداخله‌گر در دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران، می‌تواند به شناخت بهتر از رویکرد‌ها و دیدگاه‌های مختلف در دیپلماسی فرهنگی کمک کند. به‌علاوه، این شناسایی می‌تواند بر جهت افزایش قدرت نرم کشور و ارتقای تأثیرگذاری فرهنگی در جهان نیز مؤثر باشد. بر این اساس پژوهش حاضر با استفاده از رویکرد پدیدارشناسانه و مصاحبه‌های عمیق نیمه ساختاریافته با 24 نفر از سفرا، صاحب‌نظران، مدیران ارشد حوزه دیپلماسی فرهنگی، مبلغین دینی، شخصیت‌های فرهنگی مردمی فعال در حوزه ‌بین‌الملل با هدف شناخت عوامل مداخله­ گر در میدان اجرای دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران انجام شد و  در نهایت یافته ­ها در قالب عوامل: تعدیل­گر، ضعف و کاستی، تهدید و  فرصت محیطی استخراج و دسته‌بندی‌شد.
کلیدواژه‌ها
عوامل مداخله‌گر
دیپلماسی فرهنگی
پدیدارشناسی
عوامل تعدیل گر
تهدید و فرصت محیطی

موضوعات

عنوان مقاله English

Phenomenological investigation of intervening factors in the field of implementation of cultural diplomacy of the Islamic Republic of Iran

نویسندگان English

mohammad tabesh 1
Ali Rashidpoor 2
Seyyed Reza Salehi Amiri 3
Reza Ebrahimzadeh Dastjerdi 4
1 PhD Student in Cultural Management and Planning, Department of Management, Isfahan (Khorasgan) Branch, Islamic Azad University, Isfahan, Iran
2 Associate Professor, Department of Cultural Management, Isfahan (Khorasgan) Branch, Islamic Azad University, Isfahan, Iran
3 Associate Professor, Department of Cultural Management and Planning, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
4 Assistant Professor, Department of Management, Isfahan (Khorasgan) Branch, Islamic Azad University, Isfahan, Iran
چکیده English

The use of culture and cultural tools in diplomacy, compared to other common tools and levers in international relations, has advantages that have led countries to use this potential to enhance and improve international relations. Therefore, cultural diplomacy aims to identify, define, and promote common values and interests between nations by using cultural and artistic tools. Studies show that intervenes are involved in various forms of cultural diplomacy in the Islamic Republic of Iran, which can bring about changes in the course of cultural diplomacy. Identifying and ranking the intervenes in Iran's cultural diplomacy can help to better understand different approaches and perspectives in cultural diplomacy. This identification can also be effective in increasing the country's soft power and promoting cultural influence in the world. In this article, by examining the intervening factors in the field of cultural diplomacy implementation of the Islamic Republic of Iran through a phenomenological research and semi-structured interviews with 24 diplomats, opinion leaders, senior managers in the field of cultural diplomacy, Religious missionaries (religious advocates) and cultural figures involved in international affairs, these factors have been identified and categorized into 8 moderating factors, 13 weaknesses and deficiencies, 4 threats, and 3 environmental opportunities.

کلیدواژه‌ها English

Intervening factors
Cultural diplomacy
Phenomenology
Moderating factors
Threats and Environmental opportunities
  • ابوالحسن شیرازی، حبیب­الله (1396). دیپلماسی فرهنگی و نقش انجمن‌های دوستی در روابط ‌بین‌الملل، مطالعات روابط بین‌الملل، 38، 38-9.
  • اژدری، لیلا، فرهنگی، علی‌اکبر، صالحی امیری، سید رضا، و سلطانی‌فر، محمد. (1397). آسیب‌شناسی دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و ارائه راهبرد. راهبرد‌ اجتماعی فرهنگی ،7(3)، 159-123. 1001.1.22517081.1397.7.3.5.8 DOR : .
  • بصیری، محمدعلی، و خوانساری فرد، فهیمه (1395). تبیین جایگاه دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در قفقاز جنوبی، تخصصی علوم سیاسی، 12(35)، 104-79. JR_PSQK-12-35_004 .
  • پورعلی، پریسا، خداوردی، حسن، دهشیری، محمدرضا، و قائدی، محمدرضا.(1401). مطالعه تطبیقی دیپلماسی فرهنگی ایران و ترکیه در عراق (2003 تا 2020). مطالعات روابط بین‌الملل. 57، 56-27.  PRB-

2108-2288 (R2.

  • چوپانی، نجف‌آبادی حمید(1401). دیپلماسی فرهنگی و مقابله با پروژه ایران هراسی در منطقه خاورمیانه؛ فرصت‌‌ها و چالش‌ها. سیاست خارجی. 36(2):45-27.
  • حق‌پرست هادی (1401). مدل مطلوب سیاست‌های فرهنگی ایران در چین با آینده‌نگری نظام سیاسی جمهوری خلق چین. پژوهش ملل. 85، 93-75.
  • خالدی برهنه، بهنام، عامری گلستانی، حسین زاده، حامد، و شانه چی غلامحسن. (1399). بررسی چالش‌های حوزه دیپلماسی فرهنگی ایران با کشور‌های عربی منطقه خاورمیانه.  مطالعات خاورمیانه(4)27. DOR: 20.1001.1.15601986.1399.27.4.3.1.
  • کاوه، پیشقدم، و محمدکاظم، میرزا هدی (1399). دیپلماسی فرهنگی و جایگاه آن در سیاست خارجی کشورها. دانشنامه علوم سیاسی، 1(1):84-9.
  • درخشه، جلال، و اسماعیلی کلشیمی، علیرضا (1396). دیپلماسی فرهنگی و قدرت نرم جمهوری اسلامی ایران در ایتالیا؛ فرصت‌ها،‌ تحدید‌ها و راهبردها، پژوهش‌های سیاسی جهان اسلام، (2)7، 53-27.
  • DOI: 10.21859/priw-070202
  • دهقانی فیروزآبادی، سید جلال، خرمشاد، محمدباقر،و رستگاری، محمدحسین. (1394). مؤلفه‌های کلیدی دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران. رهیافت انقلاب اسلامی.(32)9، 24-3.
  • ذوالفقاری، مهدی، و غلامعلی، علی. (1401). مؤلفه‌‌ها و ظرفیت‌های زبان فارسی در دیپلماسی فرهنگی ایران.  مطالعات ایرانی(41)21. DOI: 10.22103/jis.2022.16803.2103.
  • عراقچی، سید عباس، و محب، جنتی محب فائزه. (1396). عنوان تأثیر دیپلماسی فرهنگی بر روابط سیاسی و اقتصادی کشور‌ها، مطالعه موردی: روابط ایران و ژاپن در دوران تحریم. پژوهش‌های روابط بین‌الملل، 26، 15-49.
  • رستگاری، محمد حسین (1395). دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران؛ چالش ها و چینش ها. دفتر مطالعات و برنامه ریزی راهبردی معاونت برنامه ریزی و توسعه منابع وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، 10.
  • عمرانی ابوذر. (1401). نقش دیپلماسی فرهنگی با تأکید بر گردشگری در افزایش منزلت و پرستیژ سیاسی جمهوری اسلامی ایران. مطالعات دولت پژوهی درجمهوری اسلامی ایران. 8(3): 11-43. 1001.1.27831914.1401.8.3.1.8  DOI:.
  • قربانی گلشن‌آباد، محمد. (1400). دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران؛ مطالعه موردی: عربستان سعودی مطالعات قدرت نرم(4)11، 271-303. DOI:1001.1.23225580.1400.11.4.14.8.
  • قنبرلو، عبدالله. (1400). دیپلماسی فرهنگی و جایگاه بین‌المللی ایران. مطالعات راهبردی، (93)24، 157-188. DOI: 20.1001.1.17350727.1400.24.93.6.2.
  • کولایی، الهه، و باقری، یوسف (1401). چالش‌های دیپلماسی فرهنگی ایران و ترکیه در آسیای مرکزی. مطالعات اوراسیای مرکزی.1(2).289-31.DOI10.22059/jcep.2020.305304.449939
  • منیری، مهدی، صالحی امیری، سیدرضا، و چاوش باشی، فرزانه (1397). ارائه استراتژی مناسب دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مبتنی  بر مقایسه تطبیقی ایران و ترکیه.  مطالعات فرهنگ - ارتباطات

، 20.1001.1.20088760.1397.19.41.5.5DOI :.

  • Creswell, w. John, (2007), “Qualitative Inquiry and research design; choosing among five approaches”, (Second Edition). Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
  • Joseph S. Nye, (2008). Public Diplomacy and Soft Power. The Annals of the American Academy. Volume 616, Issue 1. https://doi.org/10.1177/0002716207311699
  • Kurylev, K. P. Nikulin, M. A & Goncharova, A. A. (2017). "Soft Power" OF Cultural Diplomacy of the Islamic Republic Of Iran. Bulletin of the Moscow State Regional University. History and Political Science. DOI: 18384/2310-676X-2017-2-46-55
  • MUIR, Robyn. Colombo, Elena. & Ahmed, Ibtisam. (2020). The Politics of Culture: An Interdisciplinary Interrogation of Popular Culture. London: Cambridge Scholars Publishing.
  • Racine,p, William (2009), ‘A Qualitative study of motivations and lived Experiences: New venture creation of environmental entrepreneurs in Ohio. Racine, William P. Capella University ProQuest Dissertations & Theses.
  • Samil Ocal.)2018). Culture and Language as a Soft Power Tool in Iranian Foreign Policy. Political sciences, (2), 46-55.
  • Ociepka, B., & Arendarska, J. (2021). Cultural diplomacy as a network and networking in international relations: The case of cultural diplomacy in Russia. SAGE Open, 11(4), 21582440211054119.
  • Tabesh, M., Rashidpoor, A., Salehi Amiri, S. R., & Ebrahimzadeh Dastjerdi, R. (2023). Presenting cultural diplomacy pattern of the Islamic Republic of Iran based on–grounded theory. Foreign Relations, 15(2), 158-186.DOI:22034/fr.2023.387746.1357
  • Yang, Yifan (2019) Telling The EUs Story by Others: the Jean Monnet Programme and European Union Public Diplomacy U.S.A Rowman & Littlefi.