مطالعه تطبیقی سازمان‌های پژوهش و فناوری منتخب و درس‌هایی برای ایران

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه مدیریت دانشکده علوم اداری و اقتصاد دانشگاه اصفهان

2 کارشناس‌ارشد مدیریت تکنولوژی دانشگاه علامه طباطبایی

چکیده

 به‌منظور شکل‌گیری نظام‌های نوآوری، وجود نهادهای متناسب و تنظیمات نهادی بهینه میان آنها ضروری است. یکی از این نهادها، سازمان‌های پژوهش و فناوری است؛ سازمان‌های واسطی که در نظام‌های ملی نوآوری، نقش تکمیل‌کننده تعاملات میان اجزای موجود در این نظام را بر عهده دارند و فعالیت آنها مکمل حلقه‌های مفقود زنجیره نوآوری است. مطالعات نشان می‌دهد، هرچند این سازمان‌ها فرصت‌های بدیعی برای سیاست‌گذاران فراهم می‌آورند، اما شرط موفقیت آنها تبیین جایگاه و نقش مناسب این سازمان‌ها در نظام ملی نوآوری است. با توجه به تلاش‌های انجام‌شده در سال‌های اخیر جهت استقرار نظام ملی نوآوری در ایران و همچنین نقش برجسته سازمان‌های پژوهش و فناوری در شکل‌گیری و کارایی نظام ملی نوآوری، این تحقیق تلاش دارد با بررسی یک سازمان پژوهش و فناوری در ایران (جهاد دانشگاهی) در مقایسه با سه سازمان پژوهش و فناوری منتخب، نقش و جایگاه مناسب این سازمان را در نظام ملی نوآوری ایران شفاف نماید. این پژوهش بر پایه نظر پنل تخصصی و بر اساس معیارهایی مانند نحوه مدیریت، ماموریت، خدمات، فناوری، منابع (انسانی ـ مالی)، نقش در نظام نوآوری و تعاملات جهانی، به مقایسه میان جهاد دانشگاهی و سه نمونه هدفمند انتخاب‌شده پرداخته و چهار پیشنهاد را در راستای ارتقای جایگاه جهاد دانشگاهی ارائه کرده است: جایگاه مبتنی بر نیاز توسعه ملی، مدیریت منطبق با نیاز، ساختاری مبتنی بر بازار/ صنعت و  تعمیق در صنعت.

کلیدواژه‌ها