تأثیر جهت‌گیری‌های مذهبی و روش‌های مقابله مذهبی بر اعتیادپذیری دانشجویان دانشگاه تبریز

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

دانشیار دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه تبریز

چکیده

اعتقادات دینی به‌عنوان مجموعه‌ای از باورها، بایدها و نبایدها و نیز ارزش‌های تعمیم‌یافته، از مؤثرترین تکیه‌گاه‌های روانی به‌شمار می‌رود که قادر است معنای زندگی را در لحظه‌های عمر فراهم سازد و در شرایطی خاص نیز با فراهم‌سازی تکیه‌گاه‌های تبیینی، فرد را از تعلیق و بی‌معنایی و گرایش به رفتارهای ناسازگانه نجات دهد. این پژوهش با هدف تعیین نقش جهت‌گیری و روش‌های مقابله مذهبی بر اعتیادپذیری دانشجویان دانشگاه تبریز انجام گرفت. از این دانشجویان 383 نفر از طریق نمونه‌گیری تصادفی نسبتی از دانشکده‌های برق، شیمی و علوم انسانی ـ اجتماعی انتخاب شدند. به‌منظور جمع‌آوری اطلاعات از پرسشنامه جهت‌گیری مذهبی مالت‌بای، پرسشنامه مقابله مذهبی پارگامنت و همکاران و پرسشنامه اعتیادپذیری استفاده شد. برای تحلیل آماری داده‌ها از تحلیل مسیر بهره گرفته شد. نتایج پژوهش نشان داد اثر مستقیم روش مقابله‌ای مذهبی مثبت، جهت‌گیری مذهبی درونی، جهت‌گیری مذهبی بیرونی شخصی و روش مقابله مذهبی منفی بر اعتیادپذیری دانشجویان معنی‌دار است. همچنین یافته‌ها بیانگر آن است که 33 درصد از اعتیادپذیری دانشجویان از طریق جهت‌گیری مذهبی درونی، جهت‌گیری بیرونی شخصی و اجتماعی، مقابله مذهبی مثبت و منفی به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم تبیین می‌شود.

کلیدواژه‌ها