هدف این پژوهش، بررسی دلالت‌های معنایی حجاب در میان زنان و دختران جوانی است که از سبک‌های نامتعارف پوشش استفاده می‌کنند. به‌عبارتی، زنان و دختران جوان که ممکن است پوشش آنها از منظر هنجار‌های جامعه و گفتمان حاکمیت، نامتعارف به‌نظر برسد، چه تفسیر و معنایی از پوشش و حجاب خود دارند؟
پژوهش حاضر با اتخاذ یک رویکرد کیفی مبتنی بر پارادایم تفسیری، به بررسی این موضوع می‌پردازد. نمونه پژوهش را زنان و دختران جوان شهر بندرعباس تشکیل می‌دهند که با دو روش نمونه‌گیری هدف‌مند و نظری انتخاب شدند. برای این پژوهش 20 مصاحبه به‌شیوه نیمه ساختار‌یافته صورت گرفته و اطلاعات حاصل از آن با تکنیک نظریه زمینه‌ای، تجزیه و تحلیل گردیده است.
یافته‌های پژوهش، در قالب 8 مقوله محوری کدگذاری شده‌اند، که عبارت‌اند از: فردی شدن پوشش، پوشش پدیده‌‌‌‌‌‌ای متفاوت از حجاب، دلالت‌های زیبا‌شناختی، دلالت‌های روان‌شناختی، تنوع‌طلبی، موقعیت‌مندی، نسبی‌شدن و الزامات ساختاری. مقوله هسته تحقیق نیز «سیالیت پوشش در برابر الگومندی پوشش» می‌باشد که از انتزاع مقولات محوری ادراک گردیده است.