Strategy for Culture

Strategy for Culture

The validity of genetic technology data in judicial governance from the perspective of Shahid Raisi

Document Type : Original Article

Authors
mohammad saber ghodrati 1
Ali mohaddes ardabili 1
seied bagher mohammadi 2
1 PhD student and professor at Razavi University of Islamic Sciences and researcher at the Criminal Jurisprudence Circle at the Higher School of Jurisprudence, Mashhad, Iran.
2 Assistant Professor of Law, Al-Mustafa University, Mashhad, Iran. Secretary of the Criminal Jurisprudence Circle, Aal Al-Muhammad Higher School of Jurisprudence.
10.22034/jsfc.2026.537740.2834
Abstract
Genetic technology, as one of the new scientific advances, plays a significant role in the process of proving claims and discovering the truth in the judicial system. However, issues related to the foundations of religious validity, the possibility of error, and ethical and legal challenges have cast doubt on the absolute acceptance of genetic data in judicial governance. This article aims to evaluate the status and validity of genetic data in the judicial process and examines the views of martyr Ayatollah Seyyed Ebrahim Raisi, a figure who had jurisprudential and legal qualifications and managerial experience at the highest judicial levels of the country. The research method is descriptive-analytical and, relying on library resources, judicial documents, and documented statements of martyr Raisi, the jurisprudential, legal, and legislative dimensions of this issue have been analyzed. The findings show that the use of genetic data in the judicial system, if accompanied by principles such as scientific accuracy, privacy, and observance of religious regulations, can be considered as one of the valid supporting evidence in the judicial process. Accordingly, it is essential to formulate transparent regulations, establish an effective supervisory system, and strengthen the jurisprudential and legal support for this technology in judicial governance.
Keywords
Genetic technology
Genetic data
Judicial governance
Martyr Seyyed Ebrahim Raisi
Judge's knowledge
Evidence to prove a claim
Judicial jurisprudence
Subjects
ابن ‌ادریس الحلی، محمد بن احمد (1387). موسوعة. قم: دلیل ما.
ابن‌زهره، حمزه بن علی (1417). غنیة النزوع إلی علمی الأصول و الفروع. قم: مؤسسة الإمام الصادق علیه السلام.
اصفهانی، مجلسی اول، محمدتقی (1406ق). روضه‌المتقین فی شرح من لا یحضره الفقیه (چاپ 2). قم: مؤسسه فرهنگی اسلامی کوشانبور.
انصاری، مرتضی بن محمدامین (1428).  فرائد الأصول. قم: مجمع الفکر الاسلامی.
تامپسون (1385).  ژنتیک پزشکی. ترجمه محمد نخعی. چاپ 2. تهران: شهرآب آینده‌سازان.
تدین، عباس (1388). جایگاه کارشناسی و ادله بیوژنتیکی در دادرسی‌های کیفری. مجله حقوق دادگستری. شماره ۶۸.
جعفری لنگرودی، محمدجعفر (1381). دائرة‌المعارف علوم اسلامی قضایی. چاپ 3. تهران: گنج دانش.
جعفری لنگرودی، محمدجعفر (1372). دانش‌نامه حقوقی. چاپ 4. تهران: چاپخانه سپهر.
جعفری لنگرودی، محمدجعفر (1378). ترمینولوژی حقوقی. چاپ 1. تهران: گنج دانش.
جعفری لنگرودی، محمدجعفر (1378). مبسوط در ترمینولوژی حقوق. چاپ 1. تهران: گنج دانش.
جعفری لنگرودی، محمدجعفر (1372). مکتب‌های حقوقی در حقوق اسلام. چاپ 1. تهران: گنج دانش.
حلی، حسن بن یوسف (1379). نهج الحق و کشف الصدق. تهران: تاسوعا.
امام خمینی، سید روح‌الله (1392. تحریرالوسیله. چاپ 1. قم: مؤسسه مطبوعات دارالعلم.
رئیسی، سید ابراهیم (1399).  قواعد فقه (بخش قضایی). چاپ اول. مشهد: بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی.
رفاعی، عبدالجبار (1421). محاضرات فی أصول الفقه. چاپ 1. قم: دار الکتب الإسلامی.
صدر، محمدباقر (1417). بحوث فی علم الأصول (عبدالساتر). چاپ 1. بیروت: الدارالإسلامیه.
صائمی، علی‌اصغر (1382). علم قاضی از دیدگاه فقیهان امامی. در: ادله اثبات دعاوی کیفری (ص 253). مشهد: دانشگاه علوم اسلامی رضوی.
سادات میرهاشمی، زهرا (1391). جایگاه انگشت‌نگاری ژنتیکی در ادله اثبات دعوی در حوزه زنان در فقه و حقوق ایران. مطالعات راهبردی زنان. ش 57.
صمدی مله، سعید (1389). ظهور DNA تحولی شگرف در سیستم قضائی دنیا. ماهنامه. شماره 49، سال نهم.
عاملی، شهید ثانی، زین‌الدین بن علی (1412). الروضه البهیه. چاپ 1. قم: انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم.
عاملی، شهید ثانی، زین‌الدین بن علی (1413). مسالک الأفهام إلى تنقیح شرائع الإسلام. چاپ 1. قم: مؤسسة المعارف الإسلامیة.
فخرالمحققین، محمد بن حسن (1387ق). إیضاح الفوائد فی شرح إشکالات القواعد (چاپ 1). قم: اسماعیلیان.
کاتوزیان، ناصر (1383). اثبات و دلیل اثبات. چاپ 1. تهران: میزان.
کلینی، محمد بن یعقوب (1407ق).  الکافی (طبع الإسلامیة). تهران: دارالکتب الإسلامیه.
لارنس اف. کوبیلینسکی (1389). ژنتیک قانونی. ترجمه خسرو حسینی‌پژوه. چاپ 1. تهران: دانشگاه علوم انتظامی.
مختاری، رحیم (1392). ارزیابی قضایی ادله اثبات دعوی. چاپ 1. تهران: مجد.
معاونت آموزش قوه قضائیه (1392). نکته‌های کلیدی در پزشکی قانونی. چاپ 1. تهران: جنگل.
موسوی اردبیلی، عبدالکریم(1427ق). فقه الحدود و التعزیرات. چاپ 2. قم: المفید. مؤسسة النشر.
نراقی، مولا احمد بن محمدمهدی (1417ق). عوائدالایام فی بیان قواعدالاحکام. چاپ 1. قم: دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم.
نجفی، سید محمدحسن (1404ق). جواهر الکلام فی شرح شرائع الإسلام. چاپ 7. بیروت-لبنان: دار إحیاء التراث العربی.
نوری دلویی، محمدرضا (1394). ژنتیک پزشکی در هزاره سوم. کتاب ماه علوم و فنون. شماره 134.
یزدی، سید محمدکاظم طباطبایی (1409ق). العروه الوثقی فیما تعمّ به البلوی. چاپ 2. بیروت: مؤسسة الأعلمی للمطبوعات.
قانون ثبت مشخصات ژنتیکی (1397). روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران، شماره 21412. در دسترس: https://rrk.ir
sky, L. (2005). Forensic DNA analysis. New York: CRC Press
مقالات
میرهاشمی، زهراسادات (1391). جایگاه انگشت نگاری ژنتیکی در ادله اثبات دعوی در حوزه زنان در فقه و حقوق ایران. مطالعات راهبردی زنان، شماره 57.
صمدی مله، سعید (1389)، ظهور DNA تحولی شگرف در سیستم قضائی دنیا، ماهنامه. سال نهم. شماره 49.