دبیرخانه شورای‌عالی انقلاب فرهنگی فصلنامه علمی پژوهشی حکمرانی فرهنگ 2008-3696 4 شماره 13-12 2011 05 22 A Theoretical Study of Free-Thinking Courses کاوش نظری در کرسی‌های آزاداندیشی 61 85 44039 FA حامد حاجی‌حیدری استادیار دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران محمد ملاعباسی دانشجوی کارشناسی‌ارشد دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران Journal Article 2017 03 07 More than ten years have lapsed since the Leader of Islamic Republic of Iran put forth the idea of Free-thinking Courses at the universities, but till date it has not been implemented. The present article is an attempt to discuss one of the main obstacles in the way of the realization of the said idea, that is, epistemological skepticism towards the possibility of dialogue that exists in modern theorization on the one hand and the disparity of procedure in practice and ethics in the culture of modernity on the other. The Iranian academics, as actors who are in the frontline of encountering the theoretical and cultural waves of the West, by absorbing parts of this atmosphere, willingly or unwillingly are not much inclined towards dialogue. Attempts have been made in the present paper to study the issue within the framework of Alasdair MacIntyre notion. One of the main concerns of MacIntyre is the impossibility of the rational dialogue in the culture of modernity. He maintains that emotionalism in theory and in social arena is the main reason for this problem. He tries to develop a general theory of virtues for reviving the possibility of rational dialogue, and to do that, he emphasizes on the importance of practice, narrative and tradition. His theoretical framework has been used in this article to highlight how reconstruction of a single base for ethics and commitment to tradition can provide the necessary conditions for the realization of the idea of free-thinking courses. با گذشت بیش از ده سال از طرح ایده‌ کرسی‌های آزاداندیشی توسط مقام معظم رهبری، دانشگاه‌های کشور همچنان در محقق ساختن این ایده، ناکام بوده‌اند. این مقاله می‌کوشد تا نشان دهد یکی از موانع نظری قابل توجه در سر راه تحقق این ایده، شکاکیتِ معرفت‌شناسانه به امکان گفتگو در نظریه‌پردازی‌های مدرن از سویی و از میان رفتن وحدت رویه در پرکتیس و اخلاق در فرهنگ مدرنیته، از سوی دیگر بوده است. دانشگا‌هیان ایرانی نیز به‌عنوان کنشگرانی که در صف اول مواجهه با امواج نظری و فرهنگی غرب بوده‌اند، با جذب بخشی از این حال و هوا، خواسته یا ناخواسته، تمایل چندانی به گفتگو نشان نمی‌دهند. این مقاله با محور قرار دادن آرای السدیر مک‌اینتایر، می‌کوشد تا این مسئله را بکاود. یکی از اصلی‌ترین مسائل مورد توجه مک‌اینتایر، از میان رفتن امکان گفتگوهای عقلانی در فرهنگ مدرنیته است. او عاطفه‌گرایی، چه در حوزه‌ نظری و چه در عرصه‌ اجتماعی را دلیل عمده‌ای برای این مسئله می‌داند و برای ایجاد امکان دوباره‌ گفتگوی عقلانی، می‌کوشد تا نظریه عامی از فضائل را بپروراند؛ و اهمیت پرکتیس، تاریخ و سنت را برای تحقق هر گونه گفتگویی خاطر نشان سازد. این مقاله با بهره‌گیری از این دستگاه نظری، می‌کوشد تا در نهایت نشان دهد چگونه بازسازی دوباره مبنای واحدی برای اخلاق و پایبندی به سنت، می‌تواند شرایط لازم برای تحقق ایده کرسی‌های آزاداندیشی را فراهم آورد. <br /><br /> http://www.jsfc.ir/article_44039_164b9d82149e90db2876f473a6d4ee9a.pdf