دبیرخانه شورای‌عالی انقلاب فرهنگی فصلنامه علمی پژوهشی حکمرانی فرهنگ 2008-3696 18 69 2025 05 22 Transformational Governance of Ayatollah Raisi: Reconsidering the Components of Green Islamic Human Capital from the Perspective of the Quran and Nahj al-Balagha تحول‌گرایی در الگوی حکمرانی آیت الله رئیسی: بازخوانی مؤلفه‌های سرمایه انسانی سبز اسلامی از منظر قرآن و نهج‌البلاغه 9 38 234016 10.22034/jsfc.2025.537598.2839 FA مجتبی منوچهری گروه مدیریت، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان، کرمان، ایران عبدالحسین خسروپناه دزفولی استاد، کلام اسلامی، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی،تهران، ایران سنجر سلاجقه دانشیار، مدیریت دولتی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران علیرضا منظری توکلی دانشیار، روانشناسی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان ، ایران Journal Article 2025 07 30 This study aimed to identify the dimensions and components of *Islamic Green Human Capital* from the perspectives of the Qur’an and *Nahj al-Balagha*, and to explain its role in the transformative governance model of the late President Ayatollah Raisi. Using a qualitative–exploratory approach, fourteen experts in Qur’anic and *Nahj al-Balagha* studies were selected through snowball sampling. Data were collected via semi‑structured interviews and examined using Clarke and Braun’s thematic method. To ensure validity and reliability, codes were extracted in two stages by the researcher and a co‑analyst; the Holsti formula showed 87% agreement, indicating high reliability, while Islamic management experts confirmed the validity of the findings. <br><br><br><br>The analysis produced a comprehensive model with ten dimensions and thirty‑three components. Three dimensions—*ethical‑behavioral principles*, *spiritual beliefs*, and *managerial‑legal aspects*—emerged as the core pillars. Results demonstrated that religious foundations were translated into concrete indicators in Raisi’s governance; for example, “avoiding extravagance” was embodied as “economic anti‑corruption,” “vicegerency of humankind” as “public accountability,” and “just resource management” as “balanced regional development.” The study interprets Raisi’s governance model as an instance of *transforming divine wisdom into executive action* and shows that governance reform hinges on change within human intellect and character. Based on these insights, the study proposes developing a native theoretical framework, drafting a national charter for Islamic Green Human Capital, and establishing a Center for Transformative Governance Studies to embed justice and sustainability. این پژوهش با هدف شناسایی ابعاد و مؤلفه‌های سرمایه انسانی سبز اسلامی از منظر قرآن و نهج‌البلاغه و تبیین جایگاه آن در الگوی حکمرانی تحول‌گرای شهید آیت‌الله رئیسی انجام شده است. روش تحقیق کیفی و اکتشافی است و جامعه آماری شامل خبرگان قرآنی و نهج‌البلاغه بوده که با روش گلوله‌برفی ۱۴ تن انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته گردآوری و با روش تحلیل مضمون کلارک و براون تحلیل شدند. برای اطمینان از روایی و پایایی، استخراج کدها در دو مرحله توسط پژوهشگر و تحلیلگر همکار انجام و توافق میان آنان با فرمول هولستی %۸۷ محاسبه شد که بیانگر پایایی مطلوب است؛ همچنین اعتبار محتوایی یافته‌ها به تأیید خبرگان مدیریت اسلامی رسید. یافته‌ها منجر به کشف الگویی جامع شامل 10 بُعد و 33 مؤلفه شد که سه بُعد «اصول اخلاقی–رفتاری»، «اعتقادات معنوی» و «مدیریتی–قانونی» به‌عنوان ارکان اصلی شناسایی شدند. تحلیل داده‌ها نشان داد مبانی دینی، در حکمرانی شهید رئیسی به شاخص‌های عینی بدل شده است؛ از جمله تبدیل «پرهیز از اسراف» به «فسادستیزی اقتصادی»، «خلیفه‌الله بودن» به «مسئولیت‌پذیری مردمی» و «مدیریت عادلانه منابع» به «توسعه متوازن منطقه‌ای». این پژوهش الگوی حکمرانی شهید رئیسی را مصداقی از «تبدیل حکمت وحیانی به اقدام اجرایی» دانسته و نشان می‌دهد تحول در حکمرانی مستلزم تحول در انسان و مبانی فکری اوست. بر پایه یافته‌ها، پیشنهادهایی همچون طراحی چارچوب نظری بومی، تدوین سند ملی سرمایه انسانی سبز اسلامی و تشکیل مرکز مطالعات حکمرانی تحول‌گرا برای نهادینه‌سازی عدالت و پایداری ارائه می‌شود. http://www.jsfc.ir/article_234016_2dd0e9ac9bccd1d90f8d13816f7a0184.pdf