دبیرخانه شورای‌عالی انقلاب فرهنگی فصلنامه علمی پژوهشی حکمرانی فرهنگ 2008-3696 7 25 2014 06 01 The Oppositeness of Much Writing and Good Writing in Knowledge Production: A Critical Study تقابل پرنویسی و خوب‌نویسی در تولید علم؛ تحلیلی انتقادی 105 128 15134 FA سیدحسن اسلامی‌اردکانی دانشیار دانشگاه ادیان و مذاهب Journal Article 2016 05 28 One of the most famous stereotypes in academic circles is the idea that writing a lot is in sharp contrast to good writing. So, to be a good writer, we should avoid writing much. This cliché is so powerful that virtually nobody has tried to challenge it. In this article, the writer has attempted to question this belief and to analyze it critically. To achieve this end, he has articulated and reported five reasons in defense of this idea. Then he has tried to show insufficiency of them. At the end, referring to Lotka's Law, the writer has concluded that writing a lot, but at the same time well-structured and according to all grammatical rules, is the first and prime condition for knowledge production. In fact, there are mostly a few people who constitute the core of scientific disciplines, who were usually prolific writers and enriched the literature of their subjects through prolific writing, such as Aristotle, Farabi, Avicenna, Aquinas, Walton, and Rescher. یکی از موانع ذهنی تولید علم این باور کلیشه‌ای است که پرنویسی با خوب‌نویسی در تقابلی بنیادین است. از این‌رو، اگر در پی خوب‌نویسی (که لازمه تولید و گسترش علم است) باشیم، باید از پرنویسی بپرهیزیم و به کم‌نویسی روی بیاوریم. این باور چنان ریشه دوانده است که کمتر کسی یارای درافتادن با آن را دارد. مقاله حاضر در پی بررسی محتوای این باور و دلایلی است که به‌سود آن ارائه شده است. در این راه، پژوهشگر پنج دلیل عمده به‌سود این تقابل را صورت‌بندی، نقل و یکایک آنها را تحلیل و نقد می‌کند و سرانجام به‌استناد یافته‌های متعدد پژوهشی و به‌کمک قاعده لوتکا، نتیجه می‌گیرد که پرنویسی، البته در صورتی که بر اساس ضوابط نگارش عالمانه باشد، شرط لازم دانش‌آفرینی است و در واقع هسته مرکزی عمده رشته‌های علمی را افراد معدودی تشکیل می‌دهند که عموماً پرنویس بوده‌اند و با نوشته‌های بسیار خود ادبیات رشته خود را غنی و بارور ساخته‌اند، مانند ارسطو، فارابی، ابن‌سینا، ابن‌عربی، آکویناس، والتون و رشر.   http://www.jsfc.ir/article_15134_ddec934249242ab41b559efc58a8ecde.pdf