دبیرخانه شورایعالی انقلاب فرهنگیفصلنامه علمی پژوهشی حکمرانی فرهنگ2008-3696187120260622Analysis of the discourse of anti-corruption in the judiciary in the Raisi school of judicial governanceواکاوی گفتمان فسادزدایی در دستگاه قضا در حکمرانی قضایی مکتب رئیسی92523402010.22034/jsfc.2025.537531.2826FAمحسنرضاییاستادیار گروه حقوق و جرمشناسی، دانشکده علوم و فنون انتظامی، دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایرانJournal Article20250727In the judicial discourse of Martyr Ayatollah Raisi, corruption eradication is considered one of the fundamental pillars of just governance, which is pursued through decisive action against violators, transparency, and the development of structural oversight. This research aims to analyze the discourse of corruption eradication in the judicial governance of the Raisi school with a qualitative approach and thematic analysis method. The research data was extracted from 17 speeches of Martyr Raisi during his presidency of the judiciary (2019-2020). This data was analyzed at three levels of basic, organizing, and comprehensive themes. The analysis of the table shows that out of the 14 basic themes, the largest number (5) is related to the fight against intra-organizational corruption and decisive action against violators, which are categorized into 3 organizing themes, and finally, the comprehensive theme of “systematic fight against corruption in the judicial system” has been formed. Also, the four basic themes related to the health and efficiency of the judicial system are organized into two organizing themes, leading to the overarching theme of “the necessity of a healthy and efficient judicial system.” In addition, the three basic themes under the two organizing themes are linked to the overarching theme of “developing and strengthening oversight mechanisms,” which emphasizes promoting transparency and oversight in the judicial system. The results show that the discourse on corruption eradication in the judicial governance of the Raisi school is based on three main axes: the systematic fight against corruption in the judicial system, the necessity of a healthy and efficient judiciary, and the development and strengthening of oversight mechanisms. On the one hand, this discourse emphasizes decisive action against violators and the elimination of unhealthy relationships, and on the other hand, the establishment of oversight structures and the promotion of transparency and accountability. Overall, corruption eradication in this judicial school is not only a countermeasure, but also a major strategy for achieving justice and public trust.در گفتمان قضایی شهید آیتالله رئیسی، فسادزدایی یکی از ارکان اساسی حکمرانی عادلانه بهشمار میرود که از طریق برخورد قاطع با متخلفان، شفافیت و توسعه نظارتهای ساختاری دنبال میشود؛ این پژوهش با هدف واکاوی گفتمان فسادزدایی در حکمرانی قضایی مکتب رئیسی با رویکرد کیفی و روش تحلیل مضمون انجام شده است. دادههای پژوهش از ۱۷ سخنرانی شهید رئیسی در دوران ریاست بر قوه قضائیه (۱۳۹۸ـ ۱۳۹۹) استخراج شده است. این دادهها در سه سطح مضمونهای پایه، سازماندهنده و فراگیر تحلیل شده است. تحلیل جدول نشان میدهد که از 14 مضمون پایه، بیشترین تعداد (5 مورد) به مبارزه با فساد درونسازمانی و برخورد قاطع با متخلفان مربوط است که در قالب 3 مضمون سازماندهنده دستهبندی شده است و در نهایت، مضمون فراگیر «مبارزه نظاممند با فساد در دستگاه قضایی» را شکل داده است؛ همچنین، 4 مضمون پایه مرتبط با سلامت و کارآمدی دستگاه قضایی در قالب 2 مضمون سازماندهنده قرار گرفته، و به مضمون فراگیر «ضرورت سلامت و کارآمدی دستگاه قضایی» منتهی شده است. علاوه بر این، 3 مضمون پایه تحت 2 مضمون سازماندهنده به مضمون فراگیر «توسعه و تقویت سازوکارهای نظارتی» مرتبط شده است که بر ارتقای شفافیت و نظارت در دستگاه قضایی تأکید میکند. نتایج نشان میدهد که گفتمان فسادزدایی در حکمرانی قضایی مکتب رئیسی بر سه محور اصلی مبارزه نظاممند با فساد در دستگاه قضایی، ضرورت سلامت و کارآمدی قوه قضائیه و توسعه و تقویت سازوکارهای نظارتی استوار است. این گفتمان از یکسو بر برخورد قاطع با متخلفان و حذف روابط ناسالم و از سوی دیگر بر ایجاد ساختارهای نظارتی و ارتقای شفافیت و پاسخگویی تأکید میکند. در مجموع، فسادزدایی در این مکتب قضایی نهتنها اقدام مقابلهای، بلکه راهبردی کلان برای تحقق عدالت و اعتماد عمومی بهشمار میرود.http://www.jsfc.ir/article_234020_a060139da7660646eb825bfe8683a397.pdfدبیرخانه شورایعالی انقلاب فرهنگیفصلنامه علمی پژوهشی حکمرانی فرهنگ2008-3696187120260622The validity of genetic technology data in judicial governance from the perspective of Shahid Raisiاعتبار دادههای فناوری ژنتیک در حکمرانی قضایی از دیدگاه شهید رئیسی274724693810.22034/jsfc.2026.537740.2834FAمحمد صابرقدرتیدانشجوی دکتری و استاد دانشگاه علوم اسلامی رضوی و پژئهشگر حلقه فقه جزا در مدرسه عالی فقاهت، مشهد، ایران.0009-0008-0725-5192علیمحدث اردبیلیدانشجوی دکتری و استاد دانشگاه علوم اسلامی رضوی و پژوهشگر حلقه فقه جزا در مدرسه عالی فقاهت، مشهد، ایران0000-0002-8650-2663سید باقرمحمدیاستادیار گروه حقوق، جامعة المصطفی العالمیة، مشهد، ایران. دبیر حلقه فقه جزا مدرسه عالی فقاهت عالم آل محمد ص0009-0008-8657-0667Journal Article20250729Genetic technology, as one of the new scientific advances, plays a significant role in the process of proving claims and discovering the truth in the judicial system. However, issues related to the foundations of religious validity, the possibility of error, and ethical and legal challenges have cast doubt on the absolute acceptance of genetic data in judicial governance. This article aims to evaluate the status and validity of genetic data in the judicial process and examines the views of martyr Ayatollah Seyyed Ebrahim Raisi, a figure who had jurisprudential and legal qualifications and managerial experience at the highest judicial levels of the country. The research method is descriptive-analytical and, relying on library resources, judicial documents, and documented statements of martyr Raisi, the jurisprudential, legal, and legislative dimensions of this issue have been analyzed. The findings show that the use of genetic data in the judicial system, if accompanied by principles such as scientific accuracy, privacy, and observance of religious regulations, can be considered as one of the valid supporting evidence in the judicial process. Accordingly, it is essential to formulate transparent regulations, establish an effective supervisory system, and strengthen the jurisprudential and legal support for this technology in judicial governance.فناوری ژنتیک، بهعنوان یکی از پیشرفتهای نوین علمی، در فرایند اثبات دعاوی و کشف حقیقت در نظام قضایی نقش چشمگیری ایفا میکند. بااینحال، مسائل مربوط به مبانی اعتبار شرعی، امکان بروز خطا و چالشهای اخلاقی و حقوقی، سبب تردید در پذیرش مطلق دادههای ژنتیکی در حکمرانی قضایی شده است. این مقاله با هدف ارزیابی جایگاه و اعتبار دادههای ژنتیکی در فرایند دادرسی، به بررسی دیدگاههای شهید آیتالله سید ابراهیم رئیسی میپردازد؛ شخصیتی که واجد صلاحیتهای فقهی، حقوقی و تجربه مدیریتی در سطوح عالی قضایی کشور بود. روش پژوهش توصیفی ـ تحلیلی است و با تکیه بر منابع کتابخانهای، اسناد قضایی و بیانات مستند شهید رئیسی، ابعاد فقهی، حقوقی و تقنینی این مسئله تحلیل شده است. یافتهها نشان میدهد استفاده از دادههای ژنتیکی در نظام قضایی، در صورتی که با اصولی مانند صحت علمی، حفظ حریم خصوصی و رعایت ضوابط شرعی همراه باشد، میتواند بهعنوان یکی از ادله کمکی معتبر در فرایند دادرسی مطرح شود. بر این اساس، تدوین مقررات شفاف، ایجاد نظام نظارتی مؤثر و تقویت پشتوانه فقهی ـ حقوقی این فناوری در حکمرانی قضایی ضروری است.http://www.jsfc.ir/article_246938_4248bdebd5bd2c9e93fb6c1012baf54d.pdfدبیرخانه شورایعالی انقلاب فرهنگیفصلنامه علمی پژوهشی حکمرانی فرهنگ2008-3696187120251122Neutralizing the Propaganda of the Global Hegemonic Order Against Islamic Revolutionary Governance: An Analysis of Martyr Raisi’s Thought at the United Nations General Assemblyخنثیسازی پروپاگاندای نظام سلطه علیه حکمرانی انقلاب اسلامی: تحلیل اندیشههای شهید رئیسی در مجمع عمومی سازمان ملل497724693910.22034/jsfc.2025.538013.2837FAسید زکریامحمودی رجااستادیار علوم سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز. ایران0000-0003-4350-1916Journal Article20250730In recent decades, the intensification of semantic competitions and the expansion of the narrative war have made the image of identity one of the main fields of conflict in the international system. In this context, the redefinition of national legitimacy in international forums has become increasingly important for the Islamic Republic of Iran. This research analyzed how the foreign policy discourse and governance of the government of the martyr Seyyed Ebrahim Raisi confronted the negative image strategies and perception wars of Western powers in the United Nations. The main issue of the research was to examine the mechanisms of the Raisi government's active confrontation with the trends of Iranophobia and Shiaphobia, as well as to analyze the targeted efforts to weaken the identity and legitimacy of the Islamic Republic of Iran. In this regard, the central question of the research is what strategies this government used to criticize the dominant Western narratives and represent an alternative model of Islamic governance in the international arena during the years 1400 to 1402. The research was conducted with a qualitative approach and the method of content analysis. Within this framework, the speeches of Shahid Raisi at the United Nations General Assembly were collected and analyzed using a three-level identification model. Based on this process, 90 primary identifiers, 32 organizing identifiers, and eight overarching themes were identified. The findings showed that the confrontation of Shahid Raisi's government was formed in line with the macro policies of the Islamic Republic of Iran and within the context of the evolving international system, but at the discursive level it was pursued with specific strategies. These strategies included structural criticism of the dual policies of the West, systematic exposure of Islamophobia and Shiaphobia, and highlighting the active role of the Islamic Republic of Iran in strengthening security, justice, and human dignity. This discursive model led to the enhancement of Iran's identity legitimacy and paved the way for the consolidation of the discourse of active resistance in the global sphere.در دهههای اخیر، تشدید رقابتهای معنایی و گسترش جنگ روایتها، تصویرسازی هویتی را به یکی از میدانهای اصلی منازعه در نظام بینالملل تبدیل کرده است. در این چارچوب، بازتعریف مشروعیت ملی در مجامع بینالمللی برای جمهوری اسلامی ایران اهمیتی فزاینده یافته است. این پژوهش به تحلیل چگونگی رویارویی گفتمان سیاست خارجی و حکمرانی دولت شهید سید ابراهیم رئیسی با راهبردهای تصویرسازی منفی و جنگهای ادراکی قدرتهای غربی در سازمان ملل متحد پرداخت. مسئله اصلی پژوهش، بررسی سازوکارهای تقابل فعال دولت رئیسی با روندهای ایرانهراسی و شیعههراسی و نیز تحلیل تلاشهای هدفمند برای تضعیف هویت و مشروعیت جمهوری اسلامی ایران بود. در همین راستا، سؤال محوری پژوهش این است که این دولت طی سالهای ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۲ با بهرهگیری از چه راهبردهایی توانست روایتهای مسلط غربی را نقد، و الگویی بدیل از حکمرانی اسلامی در عرصه بینالمللی بازنمایی کند. پژوهش با رویکرد کیفی و روش تحلیل مضمون انجام شد. در این چارچوب، سخنرانیهای شهید رئیسی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد گردآوری و با استفاده از الگوی شناسهگذاری سهسطحی تحلیل شد. بر پایه این فرایند، ۹۰ شناسه اولیه، ۳۲ شناسه سازماندهنده و هشت مضمون فراگیر شناسایی شد. یافتهها نشان داد رویارویی دولت شهید رئیسی، در امتداد سیاستهای کلان جمهوری اسلامی ایران و در بستر تحولیافته نظام بینالملل شکل گرفت، اما در سطح گفتمانی با راهبردهایی مشخص پیگیری شد. این راهبردها شامل نقد ساختاری سیاستهای دوگانه غرب، افشای نظاممند اسلامهراسی و شیعههراسی و برجستهسازی نقش فعال جمهوری اسلامی ایران در تقویت امنیت، عدالت و کرامت انسانی بود. این الگوی گفتمانی به ارتقای مشروعیت هویتی ایران انجامید و زمینه تثبیت گفتمان مقاومت فعال را در سپهر جهانی فراهم ساخت.http://www.jsfc.ir/article_246939_3388705f3208c430ad1cef201a2670f6.pdfدبیرخانه شورایعالی انقلاب فرهنگیفصلنامه علمی پژوهشی حکمرانی فرهنگ2008-3696187120251122The Impact of Direct Government-People Interactions on Strengthening Participatory Governance: A Case Study of the Thirteenth Government's Provincial Tours with a Focus on Khuzestan Provinceتأثیر تعاملات مستقیم دولت با مردم بر تقویت حکمرانی مشارکتی: مطالعه موردی سفرهای استانی دولت سیزدهم با تأکید بر استان خوزستان799524726110.22034/jsfc.2026.537628.2838FAمرتضیکردزنگنهدانشجوی دکتری مطالعات مدیریت اسلامی، گروه رهبری و فرماندهی، دانشکده مدیریت و برنامهریزی راهبردی، دانشگاه جامع امام حسین(ع)،Journal Article20250730This study examines the role of direct government interactions, especially provincial visits, in promoting participatory governance in Khuzestan. The conceptual framework is based on a combination of multilevel governance theories and key principles of Nahj al-Balagha (such as justice, consultation, and mutual accountability) to be consistent with local conditions. Data were collected through a mixed method: 286 standard questionnaires from residents of 10 counties, in-depth interviews with 12 key stakeholders, and a review of four official documents. The results indicate that direct government interactions are the strongest predictor of progress in participatory governance (standardized coefficient = 0.81, significance level < 0.001). Although public trust (mean 3.89) and organizational accountability (3.65) were assessed at a reasonable level, transparency in resource allocation (3.40) and involvement of marginalized groups (less than 15%) remain major problems. The province’s cultural-ethnic diversity, with a negative impact of 60%, highlights the need for locally-focused models. The findings confirm that provincial visits, while increasing trust in the short term, require sustainable structures (such as ongoing monitoring systems), program localization (incorporating indigenous-Islamic values), and improved approvals, given the current implementation rate of 20% in the area of justice, to be effective.این پژوهش به بررسی نقش تعاملات مستقیم دولت، بهویژه بازدیدهای استانی، در ارتقای حکمرانی مشارکتی در خوزستان میپردازد. چارچوب مفهومی بر پایه ترکیبی از نظریههای حکمرانی چندسطحی و اصول کلیدی نهجالبلاغه (مانند عدالت، مشورت و مسئولیتپذیری متقابل) بنا شده است تا با شرایط محلی همخوانی داشته باشد. دادهها از طریق روش ترکیبی جمعآوری شد: ۲۸۶ پرسشنامه استاندارد از ساکنان ۱۰ شهرستان، گفتوگوهای عمیق با ۱۲ ذینفع اصلی و بررسی چهار سند رسمی. نتایج حاکی است که تعاملات مستقیم دولت، قویترین عامل پیشبینیکننده پیشرفت حکمرانی مشارکتی بهشمار میرود (ضریب استاندارد شده =۰.۸۱، سطح معناداری<۰.۰۰۱). هرچند اعتماد عمومی (میانگین ۳.۸۹) و مسئولیتپذیری سازمانها (۳.۶۵) در سطح مناسبی ارزیابی شد، اما شفافیت در توزیع منابع (۳.۴۰) و درگیرشدن گروههای حاشیهای (کمتر از %15) همچنان مشکلات عمدهای هستند. تنوع فرهنگی ـ قومی استان با تأثیر منفی %60، لزوم الگوهای محلیمحور را برجسته میسازد. یافتهها تأیید میکند که بازدیدهای استانی اگرچه در کوتاهمدت اعتماد را افزایش میدهد، اما برای دوام تأثیر، نیاز به ساختارهای پایدار (مانند سامانههای نظارت مداوم)، محلیسازی برنامهها (ادغام ارزشهای بومی ـ اسلامی) و بهبود مصوبات با توجه به نرخ اجرای فعلی %20 در زمینه عدالت دارند.http://www.jsfc.ir/article_247261_4bc124116d4c22fb4a8137ef966189ff.pdfدبیرخانه شورایعالی انقلاب فرهنگیفصلنامه علمی پژوهشی حکمرانی فرهنگ2008-3696187120251122Lifestyle Governance with an Emphasis on the Quranic Thoughts of Martyr Raeisi«حکمرانی سبک زندگی» با تأکید بر اندیشههای قرآنی شهید رئیسی9711824738310.22034/jsfc.2026.536574.2823FAمحمدعلیدولتاستادیار پژوهشی دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی0000-0001-7150-9355Journal Article20250723This article, using the statements of the martyr Ayatollah Seyyed Ebrahim Raisi during his presidency, especially using his Quranic views, systematically explains how to govern lifestyle from his perspective. The theoretical framework of lifestyle is derived from Resolution No. 3305 of the Supreme Council of the Cultural Revolution, entitled "Fundamentals, Principles, and Requirements for Implementing the Comprehensive Islamic-Iranian Lifestyle Program," which determines 14 areas for "lifestyle," and the theoretical framework of governance is based on twelve components, including determining and controlling strategic direction, stakeholder participation, trust-building, managing conflicts of interest, transparency and accountability, using technology, modeling, political intervention, improving institutional capacity, the rule of law, empowerment, and resource distribution. This research shows that Shahid Raisi has considered lifestyle governance not as an individual concept, but as a socio-civilizational concept, based on the Holy Quran, relying on the key components of governance, especially determining and controlling strategic direction, improving organizational capabilities, intelligent role modeling, building trust, attracting the participation of stakeholders and civil society, and empowerment and support.این مقاله، با بهرهگیری از اظهارات شهید آیتالله سید ابراهیم رئیسی در دوران تصدی ریاست جمهوری کشور، بهویژه با استفاده از دیدگاههای قرآنی وی، چگونگی حکمرانی سبک زندگی از دیدگاه ایشان را بهصورت روشمند تبیین میکند. چارچوب نظری سبک زندگی، مستخرج از مصوبه شماره 3305 شورای عالی انقلاب فرهنگی، با عنوان «مبانی، اصول و الزامات پیادهسازی برنامه جامع سبک زندگی اسلامی ـ ایرانی» است که 14 عرصه را برای «سبک زندگی» تعیین کرده، و چارچوب نظری حکمرانی بر مؤلفههای دوازدهگانه، شامل تعیین و کنترل جهت راهبردی، مشارکت ذینفعان، اعتمادسازی، مدیریت تضاد منافع، شفافیت و مسئولیتپذیری، استفاده از فناوری، الگوبرداری، مداخله سیاسی، ارتقای قابلیت نهادی، حاکمیت قانون، توانمندسازی و توزیع منابع استوار است. این پژوهش نشان میدهد که شهید رئیسی حکمرانی سبک زندگی را نه بهعنوان مفهومی فردی، بلکه مفهومی اجتماعی ـ تمدنی، مبتنی بر قرآن کریم با تکیه بر مؤلفههای کلیدی حکمرانی، بهویژه تعیین و کنترل جهت راهبردی، ارتقای تواناییهای سازمانی، الگوبرداری هوشمندانه، اعتمادسازی، جلب مشارکت ذینفعان و جامعه مدنی و توانمندسازی و حمایت مورد توجه قرار داده است.http://www.jsfc.ir/article_247383_f1cbaf291f62ccaf5c5dec6b9f212845.pdfدبیرخانه شورایعالی انقلاب فرهنگیفصلنامه علمی پژوهشی حکمرانی فرهنگ2008-3696187120251122The image of desirable governance in the thought of Ayatollah Raisiسیمای حکمرانی مطلوب دراندیشه آیت الله رئیسی11916124738410.22034/jsfc.2026.537601.2827FAعلیرضاکیقبادیدکتری مدیریت آینده پژوهی، دانشگاه عالی دفاع ملی، ایران، تهرانمحمدرضاحسن آبادیدانشجوی دکتری مهندسی برق، دانشگاه شهید بهشتی، ایران، تهران.Journal Article20250728Today, good governance is considered one of the dominant theories and models in the field of administration and leadership, and has become the focus of increasing attention of scholars and development activists, as well as the special agenda of modern governments and societies. Therefore, this article attempts to review the principles and pillars of this management-policy approach in light of Ayatollah Raisi's performance. This research is developmental in terms of its purpose and qualitative in terms of its methodology. The required data has been collected through library methods and online resources. For this purpose, the components of good governance are reviewed using descriptive-analytical and comparative-documentary methods. The research findings show that good governance has been considered as a new theory and model in the administration and leadership of societies and has enjoyed increasing use in development literature as well as international documents. The importance and appeal of good governance lies in the central issue that the successes or failures of governance not only affect the contemporary generation, but also, with a ripple effect over time, overshadow future generations and lead to the development or limitation of their freedom, well-being and choice in the future. Therefore, the desirability of governance involves maintaining and enhancing the level of well-being, freedom, choice, prosperity and desirable life of contemporary and future generations, as well as the capacities for sustaining and stabilizing human life at the level of human societies.امروزه حکمرانی مطلوب بهعنوان یکی از نظریهها و الگوهای غالب در عرصه اداره و راهبری مطرح، و در کانون توجه فزاینده اندیشمندان و فعالان توسعه و همچنین دستور کار ویژه دولتها و جوامع نوین قرار گرفته است. ازاینرو، در این مقاله تلاش شده است تا اصول و ارکان این رویکرد مدیریتی ـ سیاستی در پرتوی عملکرد آیتالله رئیسی مورد بازخوانی قرار گیرد. این پژوهش از نظر هدف، توسعهای و از نظر روششناسی، کیفی است. دادههای مورد نیاز از طریق روشهای کتابخانهای و منابع برخط جمعآوری شده است. بدین منظور، با بهرهگیری از روش توصیفی ـ تحلیلی و تطبیقی ـ اسنادی به بازخوانی مؤلفههای حکمرانی مطلوب پرداخته میشود. یافتههای پژوهش نشان میدهد حکمرانی مطلوب بهعنوان نظریه و الگویی نوین در اداره و راهبری جوامع مورد توجه قرار گرفته و از کاربرد فزایندهای در ادبیات توسعه و همچنین اسناد بینالمللی برخوردار شده است. اهمیت و جذابیت حکمرانی مطلوب در این مسئله محوری نهفته است که موفقیتها و یا عدم موفقیتهای حکمرانی نهتنها نسل معاصر را تحت تأثیر قرار میدهد، بلکه با حرکت مواج در گذر زمان، نسلهای آینده را نیز تحتالشعاع قرار میدهد و به توسعه و یا محدودیت آزادی، رفاه و انتخاب آنها در آینده منجر میشود. ازاینرو، مطلوبیت حکمرانی متضمن حفظ و ارتقای سطح رفاه، آزادی، انتخاب، بهروزی و زندگی مطلوب نسلهای معاصر و آینده و همچنین ظرفیتهای تداومبخش و پایدارساز حیات انسانی در سطح جوامع بشری است.http://www.jsfc.ir/article_247384_021cb7ee63f44cf57467bf4e9e25762f.pdf