دبیرخانه شورایعالی انقلاب فرهنگیفصلنامه علمی پژوهشی حکمرانی فرهنگ2008-3696124820200220A Sociological Study of the Habitus in Conflict with the Institutional Requirements of Science in Humanities Researchesمطالعه جامعهشناختی عادتوارههای متعارض با الزامات نهادی علم در پژوهشهای علوم انسانی74810551910.22034/jsfc.2020.105519FAابراهیماخلاصیاستادیار جامعهشناسی دانشگاه علامه طباطبائییاسررستگاراستادیار دانشگاه هرمزگانJournal Article20200330The objective of this exploratory, descriptive, and interpretive study is to explain the reasons and consequences of emergence of habitus that are in conflict with the institutional requirements of science among researchers of humanities from the viewpoint of participants in the research. Thus, 35 faculty members and postgraduate students of Allameh Tabataba’i University were selected through purposive sampling method and the process of selection continued up to the stage of saturation. The necessary data were collected through deep and semi-structured interviews and friendly chats and then analyzed. Based on the thematic study of the data, the following six themes explain habitus that are in conflict with the institutional requirements of science in humanities researches: Lack of accumulation of research experience and weakness in sharing knowledge in scientific community; ambiguity in research standards; cost phobia; motivational and psychic limitations; dichotomy of study and economy; and revisionist epistemological reflections. The following themes represent the consequences resulting from the existence of habitus conflicting with the institutional requirements of science: Making decisions independent from the research and severe managerial shocks; costly policymaking, reduction of social capital and a sense of needlessness to planning based on the findings of humanities studies.
An interpretive understanding of the type of relations among the constructed themes shows that the mistakes related to research ethics is understandable under the central category of the lack of scientific community. Hence, the creation of scientific ethics will be contingent upon the realization of a scientific community to be able to play an effective role as a consequent of which research ethics will come out of the cocoon of individual cognitivist preferences and will change into an institutional issue with sociological orientations. The abovementioned promotion will include the safeguard of epistemological revisions of the meaning of science and research ethics, reflection on the relationship between science and society, and structural recreations that are the outcome of the abovementioned issues in policymaking and planning.هدف پژوهش اکتشافی، توصیفی و تفسیری حاضر تبیین چرایی و پیامدهای پیدایش عادتوارههای متعارض با الزامات نهادی علم در میان پژوهشگران علوم انسانی از منظر مشارکتکنندگان در تحقیق است. بدینمنظور، 35 نفر عضو هیئت علمی و دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه علامه طباطبائی، در قالب نمونهگیری هدفمند انتخاب و فرایند نمونهگیری از آنها تا رسیدن به مرحله اشباع ادامه یافته است. دادهها به کمک مصاحبههای عمیق و نیمهساختاریافته و گپوگفتهای دوستانه، جمعآوری و سپس، تحلیل شدهاند. بهموجب واکاوی مضمونی دادهها، عدم انباشت تجربه پژوهشی و ضعف اشتراک دانش در اجتماع علمی، ابهام در استانداردهای پژوهشی، هزینههراسی، مضیقههای انگیزشی و روانی، دوگانه مطالعه و اقتصاد و تأملات بازاندیشانه معرفتشناختی، مضامین ششگانهای هستند که عادتوارههای متعارض با الزامات نهادی علم را در پژوهشهای علوم انسانی تبیین میکنند. تصمیمسازی مستقل از پژوهش و تکانههای مدیریتی شدید، سیاستگذاری پرهزینه، فروکاست سرمایه اجتماعی و احساس استغنای برنامهریزی از یافتههای پژوهشی علوم انسانی مضامینی هستند که پیامدهای حاصل از وجود عادتوارههای متعارض با الزامات نهادی علم را بازنمایی میکنند. <br />برداشت تفسیریتر از نوع روابط میان مضامین برساختشده نشان میدهد نارواییهای مرتبط با اخلاق پژوهش ذیل مقوله مرکزی فقدان اجتماع علمی قابل فهم است؛ بر همین مبنا، تکوین اخلاق علمی موکول به تحقق اجتماع علمی نقشآفرین خواهد بود که در پی آن اخلاق پژوهشی از سطح ترجیحات شناختانگارانه فردی خارج و تبدیل به امری نهادی، با سویههای جامعهشناختی میگردد. ارتقاء مذکور متضمن پاسداشت بازاندیشیهای معرفتشناختی حول معنای علم و اخلاق پژوهش، تأمل پیرامون نسبت میان علم و جامعه، و بازآفرینیهای ساختاری برآمده از موارد فوق، در مقام سیاستگذاری و برنامهریزی خواهد بود.http://www.jsfc.ir/article_105519_89642b812a49aefe555f1b8b933f7ec2.pdfدبیرخانه شورایعالی انقلاب فرهنگیفصلنامه علمی پژوهشی حکمرانی فرهنگ2008-3696124820200220Introducing a New Framework for Epistemology of Futures Studies: Social Epistemology, Through Reviewing Wandell Bell’s Viewpointsمعرفی چارچوبی جدید برای معرفتشناسی آیندهپژوهی: معرفتشناسی اجتماعی؛ با تأکید بر نقد و بررسی آراء وندل بل497010552010.22034/jsfc.2020.105520FAعلیچاپرکپژوهشگر گروه آیندهنگاری و سیاستپژوهی پژوهشگاه نیروسید محمدامینقانعیراداستاد گروه علم و جامعه مرکز تحقیقات سیاست علمی کشورمحمدمهدیذوالفقارزادهاستادیار گروه مدیریت دولتی دانشکده مدیریت دانشگاه تهرانJournal Article20200330Attention to the philosophical fundamentals, particularly epistemological principles of any discipline, is an inevitable necessity in the process of its development and stability. Futures Studies is in this stage now. Despite many good works that have been accomplished in the field of the epistemology of Futures Studies, such attempts face three problems: first, most of these attempts are independent and segregated from each other and lack common principles; secondly, most of these works presuppose some theories and paradigms of the field of philosophy and epistemology and try to apply them to the field of Future Studies, but, have seldom directly dealt with the epistemological questions as the main questions related to this field; and, thirdly, most of the works in the field of the epistemology of Futures Studies, are confined to the analytical and philosophical approach to the problem of epistemology and are little mindful of the recent developments in the field of epistemology, especially social circulation. Hence, attempts have been made in this article to employ recent social epistemological theories in the field of scientific and technology research, particularly social circulation. The outcome will firstly be a general formulation of the epistemology of Futures Studies; and, secondly, on the basis of this framework, some primary answers will be provided to the questions related to the epistemology of Futures Studies.در مراحل رشد و تثبیت هر حوزه علمی، توجه به مبانی فلسفی آن و بهویژه مبانی معرفتشناختی، ضرورتی اجتنابناپذیر است. آیندهپژوهی هم اکنون در این مرحله قرار دارد. با وجود کارهای خوبی که در حوزه معرفتشناسی آیندهپژوهی صورتگرفته، اما این تلاشها با سه مشکل روبرو هستند؛ اول، اکثر این تلاشها بهصورت مجزا و مستقل از هم صورتگرفتهاند و فاقد مبانی مشترکاند، دوم، اکثر این نوشتهها با مفروض گرفتن نظریات و پارادایمهایی در حوزه فلسفه و معرفتشناسی، سعی در بهکار بستن آنها در حوزه آیندهپژوهی دارند و کمتر بهطور مستقیم با سؤالات معرفتشناختی مرتبط با این حوزه بهمثابه سؤالاتی اصیل درگیر شدهاند. و سوم، اکثر نوشتهها در حوزه معرفتشناسی آیندهپژوهی، در چارچوب رویکرد تحلیلی و فلسفی به مسئله معرفتشناسی محصور شدهاند و به پیشرفتهای اخیر حوزه معرفتشناسی بهویژه چرخش اجتماعی کمتر توجه دارند. از اینرو، هدف ما در این مقاله، استفاده از نظریههای اخیر معرفتشناسی اجتماعی در حوزه مطالعات علم و فنّاوری، بهویژه چرخش اجتماعی است تا در نتیجه، نخست، یک صورتبندی کلی از چارچوب معرفتشناسی آیندهپژوهی ارائه دهیم و سپس، براساس چارچوب فوق، پاسخهایی اولیه برای پرسشهای معرفتشناختی آیندهپژوهی پیشنهاد کنیم.http://www.jsfc.ir/article_105520_3ea69a3b3fecbb68d82dec11ca4904fa.pdfدبیرخانه شورایعالی انقلاب فرهنگیفصلنامه علمی پژوهشی حکمرانی فرهنگ2008-3696124820200220A Study of the Newly Emerging Social Issues in the Parental Supervisory Relations with Adolescents in the Light of the New Technologiesواکاوی مسائل اجتماعی نوظهور در روابط نظارتی والدین و نوجوانان با توجه به فنّاوریهای جدید7110210094510.22034/jsfc.2020.100945FAایمانعرفانمنشدکتری تخصصی جامعهشناسی فرهنگی دانشگاه تهرانسهیلاصادقی فساییدانشیار گروه جامعهشناسی دانشگاه تهرانJournal Article20171107Attempts have been made in this paper to identify the newly emerging social issues in the parental supervisory relations with their young children from the perspective of the engaged actors through “Giddens-Kastelzan” theoretical and analytical approach. The necessary data were collected through semi-structured interviews. 120 adolescents and 20 parents in the city of Tehran were interviewed through purposive and typical sampling methods. Descriptive-interpretive analysis was conducted based on coding process, modeling and typology. The main themes of some of the most significant findings of the article are as follows: 1. Typology of limitations and rules of supervision; 2. Typology of the adolescents based on their encounter with the supervisions; 3. Issues related to private perimeters and the power of restraining the youth; 4. The formation of new issues and strategies in purchasing technologies, and; 5. New considerations and challenges facing the parents. Overall, it seems that a type of family-based morality is taking shaped in the field of encounter with the technologies. Consequently, despite some problems and challenges, the parent-children ideology leads to the revival and continuation of some ethical perimeters and supervisory relations. In this regard, five types of families have been identified and introduced.نویسندگان تلاش کردهاند با استفاده از بینش نظری و تحلیلی «گیدنزی ـ کاستلزی» درباره تغییرات عصر جدید و اقتضائات جامعه اطلاعاتی و اتخاذ مطالعهای اکتشافی، مسائل اجتماعی نوظهور در روابط نظارتی میان والدین و فرزندان را از نگاه کنشگران درگیر با موضوع شناسایی کنند. تکنیک پژوهش مصاحبههای نیمهساختاریافته بوده است. در این راستا، با 120 نوجوان و 20 نفر از مادران و پدران در شهر تهران براساس نمونهگیری هدفمند و تیپیک مصاحبه شده است. تحلیل توصیفی ـ تفسیری براساس فرآیند کدگذاری، الگویابی و سنخیابی انجام شده است. محورهای کلی برخی از مهمترین دستاوردها و نتایج مقاله عبارتاند از: 1. سنخشناسی محدودیتها و قواعد نظارتی؛ 2. سنخشناسی نوجوانان براساس مواجهه با نظارتها؛ 3. مسائل مربوط به حریم شخصی و قدرت مهار نوجوانان؛ 4. شکلگیری مسائل و استراتژیهای جدید در خرید فنّاوریها و 5. ملاحظات و چالشهای جدید والدین. در مجموع، بهنظر میرسد که نوعی اخلاق خانواده ـ بنیان در زمینه مواجهه با فنّاوریها در حال شکل گرفتن است؛ بهطوریکه بهرغم پارهای از مسائل و چالشها، ایدئولوژی والد ـ فرزندی سبب احیا و تداوم برخی حریمهای اخلاقی و روابط نظارتی میشود. در این باره، پنج سنخ از خانواده شناسایی و معرفی شدهاند.http://www.jsfc.ir/article_100945_a5a3e828cf2d10df3a9693a9fc3b2c34.pdfدبیرخانه شورایعالی انقلاب فرهنگیفصلنامه علمی پژوهشی حکمرانی فرهنگ2008-3696124820200220Typology of the Discourses of Religious Cinema in the Aftermath of the Islamic Revolutionسنخشناسی گفتمانهای سینمای دینی پس از انقلاب اسلامی ایران1031479149710.22034/jsfc.2020.91497FAآرشحسنپوردانشجوی دکتری جامعهشناسی دانشگاه اصفهانوحیدقاسمیدانشیار علوم اجتماعی دانشگاه اصفهاناحسانآقاباباییاستادیار جامعهشناسی دانشگاه اصفهانمحمدرضاییاستادیار جامعهشناسی دانشگاه تربیت مدرسعلیربانیدانشیار جامعهشناسی دانشگاه اصفهانJournal Article20180316The institution of cinema was one of the areas that underwent a serious change in the cultural arena after the Islamic Revolution. The cinema, from the very beginning of the revolution, was the focus of attention as a cultural instrument to use for the promotion of religion. Four samples of religious cinema works of post-revolution era have been picked up for this study. Discourse analysis and discursive-semiotic methods have been used to provide answers to the following questions: What are the discourses of religious cinema after the revolution and what are their discursive formation and contextuality. The findings of the study show that the cine texts after the Islamic Revolution can be accommodated in five discourses: Islamic Revolution and the Sacred Defense; withdrawal from urban life to ruralism; individualism; toleration and pluralism and return. These discourses respectively created their desirable subjects, i.e. sacred revolutionary subject; space meaning, individualistic, tolerant, and obliged reformist believer. The findings of this study also show that the sematic confrontation of the tolerant pluralist religious discourse and individualistic discourse with the discourse of the Islamic Revolution and Sacred Defense and the discourse of return is tangible and clear. Also, there is an overlap between the discourse of the Islamic Revolution and Sacred Defense, withdrawal from urban life and ruralism and return regarding the common signifiers.پس از انقلاب اسلامی، یکی از حوزههایی که در ساحت فرهنگی دچار تحول جدّی شد، نهاد سینما بود. سینما از آغاز انقلاب چونان ابزاری فرهنگی مورد توجه شایان بوده تا از آن بهعنوان وسیلهای برای ترویج دین استفاده گردد. در این پژوهش با مطالعه 44 نمونه از آثار سینمای دینی پس از انقلاب با روش تحلیلِ گفتمان و نشانهشناسی گفتمانی تلاش شده است تا به این سؤالات پاسخ داده شود که گفتمانهای سینمای دینی پس از انقلاب کداماند و چه صورتبندی و زمینهمندی گفتمانی دارند. نتایج این مطالعه نشان میدهد پس از انقلاب اسلامی متون سینمایی در گفتمانهای پنجگانهیِ انقلاب اسلامی و دفاع مقدس، شهرگریزی و روستاگرایی، فردیت خواهی، تساهُل و تکثرگرایی و بازگشت جای میگیرند. این گفتمانها بهترتیب سوژه مطلوب خود با عنوان سوژه قدسی انقلابی، مکان معنا، فردیتخواه، تساهلگرا و مؤمنِ مُصلحِ مُکلف را آفریدهاند. نتایج این مطالعه همچنین مؤید آن است که ستیزهایِ معنایی گفتمان دینداری تساهل و تکثرگرا و گفتمان فردیتخواهی با گفتمان انقلاب اسلامی و دفاع مقدس و گفتمان بازگشت، محسوس و هویدا است. همچنین بین گفتمان انقلاب اسلامی و دفاع مقدس، شهرگریزی و روستاگرایی و بازگشت همپوشانیهایی از حیث دالهای مشترک موجود است.http://www.jsfc.ir/article_91497_743bacdce24949454785a29463efdf6f.pdfدبیرخانه شورایعالی انقلاب فرهنگیفصلنامه علمی پژوهشی حکمرانی فرهنگ2008-3696124820200220Unity-centered Psychology: An Indigenous Approach to Explanation of Human Psycho-physical Unitary Structureروانشناسی وحدتمدار: رویکردی بومی درتبیین ساختار روانوحدانی انسان14917010093710.22034/jsfc.2020.100937FAعلیزادهمحمدیدانشیار دانشگاه شهید بهشتیJournal Article20160903Unity-centered psychology, relying on the idea of unity of man and the world, through a distinct understanding of existential philosophy and phenomenology, offers an integrated system of psychological concepts, which distinguishes it from other schools of psychology, particularly the humanist, behavioral and Freud’s analytical schools. The objective of this paper is to develop an indigenous psychological approach based on unitary worldview that shapes the foundation of the East’s intellectual, religious and cultural system against the psychological approaches based on philosophy of phenomenology. Through forwarding the idea of man’s unitary nature, this approach lays emphasis on the primordial psychological originalities based on man’s essential unity, meaningfulness and goal-orientation. Thus, `in explaining the psychological components, this approach creates some structural postulates, which totally distinguish it from the phenomenological and humanist schools of psychology. Since in this approach, a unitary beginning, orientation and ultimate goal is described for man’s nature, this notion can develop the teleological spiritual idea in psychology.روانشناسی وحدتمدار با اتکا به نگرش وحدت انسان و جهان، با برداشتی متمایز از فلسفه وجودی و پدیدارشناسی، نظام منسجمی از مفاهیم روانشناسی ارائه میکند که او را از دیگر مکاتب روانشناسی بهویژه روانشناسی انسانگرا و رفتاری و تحلیلی فروید متمایز میسازد. هدف مقاله حاضر، تدوین رویکرد روانشناسی بومی مبتنی بر جهانبینی وحدت است که شالوده نظام فکری، دینی و فرهنگی شرق را در تقابل با رویکردهای روانشناسی مبتنی بر فلسفه پدیدارشناسی شکل میدهد. این مقاله با طرح ماهیت وحدانی انسان بر اصالتهای فطری روانشناختی مبتنی بر وحدت و معناداری و غایتمداری ذاتی انسان تأکید دارد و بدین ترتیب در تبیین مؤلفههای روانشناختی، مفروضات ساختاریای ایجاد میکند که آن را از مکاتب روانشناسی پدیدارشناختی و انسانگرا کاملاً متمایز میسازد. از آنجا که در این رویکرد آغاز و جهت و غایت وحدانی برای ماهیت انسان توصیف میشود این نظریه میتواند ایده معنایی غایتگرایانه را در روانشناسی توسعه دهد.http://www.jsfc.ir/article_100937_83c6f04a93a78455d6a546702d4f4067.pdfدبیرخانه شورایعالی انقلاب فرهنگیفصلنامه علمی پژوهشی حکمرانی فرهنگ2008-3696124820200220Identification of the Markers of Cultural Planning in Iranian Cities: Representation of the Role of Urban Design in Cultural Planningشناسایی نشانگرهای برنامهریزی فرهنگی در شهرهای ایران؛ بازنمایی نقش طراحی شهری در برنامهریزی فرهنگی1711938969110.22034/jsfc.2020.89691FAنگینحجتیدانشجوی دکتری شهرسازی واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی تهرانمرجانالساداتنعمتی مهردانشیار دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه شهید بهشتی تهرانJournal Article20171009The population growth and people’s inclination to settle in the cities have led to the emergence of different types of urban dwelling in recent years. The inhabitants of the cities today get together not due to cultural and social compatibilities, but for the sake of utilizing urban facilities and services. This very reason has caused the juxtaposition of different sociocultural groups, who merely want to enjoy services regardless of cultural incompatibilities that have overshadowed the culture of the citizens. In order to halt this trend, one of the main objectives of urban planning and cultural planning is focusing on cultural promotion of the cities and achieving cultural sustainability, cultural diversity as well as cultural identity and personality. The objective of this paper is to suggest and prioritize the cultural planning indexes in Iranian cities in line with attaining sustainability with emphasis on cultural dimensions within the structure of the concept of sustainability. This study is a descriptive-analytical research in which the indexes of cultural planning were extracted and prioritized through documental and content analysis methods. In the next step, after the extraction of the indexes and in order to prioritize them, the weighing of the indexes was carried out by experts through “oscillatory weighing” method. The findings show that the following indexes are among the most significant indexes of materialization of cultural planning in Iranian cities: “The percentage of expenditure of cultural items in the overall household expenditures”; “the percentage of household income from cultural jobs”; “the degree of using symbols in the cities” and “the number of known learned scholars in the city”. This shows to what extent urban planning affects cultural planning in the cities and attention to cultural planning is not merely a planning issue and encompasses the field of urban design as well.افزایش جمعیت و تمایل مردم به سکونت در شهرها، منجر به ظهور گونههای متنوعی از شهرنشینی در سالهای اخیر شده است. ساکنان شهرها، امروزه نه بهدلیل تناسبات فرهنگی و اجتماعی، بلکه با هدف استفاده از تسهیلات و خدمات شهری دور یکدیگر جمع شدهاند. همین دلیل سبب قرارگیری گروههای مختلف فرهنگی و اجتماعی در کنار همدیگر، صرفاً بهجهت برخورداری از خدمات و فارغ از تناسبات فرهنگی گردیده و فرهنگ شهروندان را تحتالشعاع قرار داده است. بهمنظور توقف این روند، یکی از اهداف اصلی برنامهریزی شهری و برنامهریزی فرهنگی، تمرکز بر ارتقای فرهنگی شهرها و دستیابی به پایداری فرهنگی، تنوع فرهنگی و هویت و شخصیت فرهنگی شناخته میشود. <br />هدف این مقاله، ارائه و اولویتبندی شاخصهای برنامهریزی فرهنگی در شهرهای ایران در راستای رسیدن به پایداری با تأکید بر بعد فرهنگی در ساختار مفهوم پایداری است. این مقاله که در گروه مقالات توصیفی ـ تحلیلی است، با استفاده از روش مطالعه اسنادی و تحلیل محتوا، شاخصهای برنامهریزی فرهنگی را استخراج و اولویتبندی کرده است. در گام بعدی پس از استخراج شاخصها و بهمنظور اولویتبندی آنها، وزندهی به شاخصها به روش «وزندهی نوسانی» توسط گروه متخصصان صورتگرفته است. نتایج حاصله نشان میدهد که شاخصهای «درصد هزینههای اقلام فرهنگی در مجموع هزینههای خانوار»، «درصد درآمدهای خانوار از مشاغل فرهنگی»، «میزان استفاده از سمبلها و نمادها در شهر» و « تعداد شخصیتهای فرهیخته و شناختهشده در شهر» از مهمترین شاخصهای تحقق برنامهریزی فرهنگی در شهرهای ایران بهشمار میروند که همین امر خود نشانگر آن است که تا چه میزان، طراحی شهری بر برنامهریزی فرهنگی شهرها مؤثر است و پرداختن به امر برنامهریزی فرهنگی، صرفاً امری برنامهریزانه نبوده و حوزه طراحی شهری را نیز در بر میگیرد.http://www.jsfc.ir/article_89691_57c8b4f82ea4be5b367e5c2afeee51b4.pdfدبیرخانه شورایعالی انقلاب فرهنگیفصلنامه علمی پژوهشی حکمرانی فرهنگ2008-3696124820200220Anthropological Elements of Jurisprudential System-building; With Emphasis on Viewpoints of Sayyid Muhammad Baqir al-Sadrعناصر انسانشناسی نظامسازی فقهی؛ با تأکید برآراء آیتالله سیدمحمد باقر صدر19522310094110.22034/jsfc.2020.100941FAبهنامطالبی طادیدانشجوی دکتری دانشگاه عدالتحسینعلیسعدیدانشیار دانشکده الهیات دانشگاه امام صادق علیهالسلاممحمد حسینبیاتیاستادیار دانشگاه عدالت تهرانJournal Article20170913System-building refers to identification and designing of major and regulating patterns involved in a communication network. The nature of this subject is such that a single discipline cannot be assigned to deal with it, rather it should be considered as a transdisciplinary subject that can be materialized by interdisciplinary merger of various disciplines. Ayatollah Sayyid Muhammad Baqir al-Sadr is among thinkers who have proposed the issue of system-building and exploration of schemes of human society and dealt with them through the discipline of jurisprudence. This paper is an attempt to study the anthropological bases that affect system-building jurisprudential components with emphasis on the viewpoints of Ayatollah Sayyid Muhammad Baqir al-Sadr to shed light on the impact of disciplines, such as theology and philosophy, on the final analysis of the discipline of jurisprudence about subjects, such as status of people in the government and their relationship with the one in authority [leader]. This is an innovative research because based on al-Sadr’s new reading of religious anthropology, it is possible to offer a reading of jurisprudential system-building founded on the anthropological principles and the conventional of the Sharia. This process would streamline the set of philosophical, theological and jurisprudential teachings in a single trajectory and the anthropological approach derived from it would leave independent impacts on the evolution of the theoretical logic of jurisprudential system-building.نظامسازی بهمعنای شناسایی و طراحی الگوهای کلان و تنظیمکننده متغیرهای دخیل در یک شبکه ارتباطی است. ماهیت این موضوع، بهگونهای است که یک دانش خاص را نمیتوان متولی پرداختن به آن قرار داد، بلکه باید آن را موضوعی فرارشتهای دانست که دانشهای مختلف در یک آمیزش بین رشتهای میتوانند آن را محقق کنند. آیتالله سیدمحمدباقر صدر از جمله اندیشمندانی است که موضوع نظامسازی و کشف نظاموارههای جامعه انسانی را مطرح نموده و از دریچه دانش فقه به این مقوله پرداخته است. لذا در این نوشتار مبادی انسانشناسانه مؤثر در مؤلفههای فقهی نظامساز با تأکید بر آراء آیتالله سیدمحمدباقر صدر مورد بررسی قرار میگیرد تا تأثیر دانشهایی همچون کلام و فلسفه در تحلیلهای نهایی دانش فقه پیرامون موضوعاتی همچون جایگاه مردم در حکومت و نسبت آنها با ولیامر آشکار شود. نوآوری این نوشتار از اینجهت است که با توجه به قرائت نوین شهید صدر نسبت به «انسان شناسی» دینی، میتوان قرائتی از ابتناء نظامسازی فقهی بر مبادی انسانشناسانه و مقوله اعتباریات شریعت ارائه نمود. این فرآیند مجموعه معارف فلسفی، کلامی و فقهی را در خط سیر واحدی قرار میدهد که رویکرد انسانشناسانه مرتکز از آن اثرات مستقلی در تکون منطق نظری نظامسازی فقهی خواهد داشت.http://www.jsfc.ir/article_100941_a51e08f044431ea91aaf45c8d66729f8.pdf